Ek hunker …


Het jy al opgestaan en verlang na iemand, maar jy weet nie wie dit is nie? Ek het vanoggend so gevoel maar ek het presies geweet wat (nie wie) ek mis!

Zimbabwe-Food-Recipes-Porridge-reMapfunde-578x300

My pa was in ons huishouding verantwoordelik vir die ontbyt (of ek kan onthou hy het op ‘n stadium die ontbyt gemaak), maar omdat ons 7 kinders was, het die fancy kits onbytkosse omtrent net drie dae gehou. Dus moes die ander oggende pap gemaak word. My jongste sê steeds daar is niemand wat krummelpap soos Oupa Frik kan maak nie!

Maar vanoggend het ek nie lus gehad vir die krummelpap nie, nee, vir die eerste keer in my lewe was ek lus vir die Maltabella pap wat hy gemaak het.  Glad sonder ‘n enkele knop (ek weet nou nie wat is die Afrikaanse woord hier nie) en donkerbruin. Ek onthou hoe ons dan ‘n klont(jie) regte egte botter en baie suiker ingegooi het en dan dit geroer het tot alles opgelos het en net so ‘n titseltjie melk. Dan het ons ewe langtand daaraan geëet want ons het kamtig nie van Maltabella pap gehou nie!  En vanoggend toe proe ek daai pap so in my gedagtes en wens my pa kan dit vir my vanoggend gemaak het – maar nee … hy sit mos nou lekker in Danabaai en hou vakansie!

So hunker ek ook na ander goed …

  • Fietsry sessies, skool toe en terug, sonder om bekommerd te wees oor ongure karakters wat agter die bosse skuil
  • Swem .. toe ek nie omgegee het hoe ek lyk in ‘n swembroek nie
  • My ma se aartappelslaai en haar kerrie-en-rys
  • Die stem sing Maandae oggende in die skoolsaal en voor ons verdaag ‘n gewyde liedjie. Ek onthou nog “Watter vriend het ons in Jesus” baie goed en ons as skool het dit in kanon gesing. Dit was altyd vir my mooi!
  • Sondagmiddag etes met die hele gesin om die tafel … al het dit 60% van die tyd uitgeloop op ‘n twis tussen die kinders
  • Mada, ons speelmaatjie
  • My ma se ingelegde perskes
  • Waarlemoen eet met die ALTYD daaropvolgende ‘smeer’ sessie en dan duik in die swembad
  • Slip-n-slide dag wanneer die swembad se seil na die winter afgehaal is
  • Haasdas se Nuuskas en die vlag wat 12uur in die nag gewapper het
  • My naweek kuiers by my vriendin Koekies
  • Bel vanaf ‘n telefoonhokkie
  • Paaseiers in die tuin soek

Ag daar is nog so baie!  Partykeer moet mens jouself net die tydjie gun om terug te dink en daai ‘warm fuzzy feeling’ te beleef.  Dan kyk mens weer vorentoe want … die lewe en sy realiteite gaan aan.

Waaraan dink jy as jy begin hunker?

Advertisements

Ek op my kluit …


So sit ek die naweek en dink.  Daar is soveel dinge wat in die wêreld gebeur terwyl ek rustig – soos ‘n uitgespande donkiekar – op my bank lê en TV kyk!  Dit is eintlik verbysterend …

Iewers skenk iemand geboorte terwyl iemand anders iewers van ‘n geliefde afskeid neem. Iemand koop ‘n nuwe Laptop terwyl elders, een gesteel word (dis nou ek daai wat die vakansie twee inbrake moes beleef), mense word in Frankryk geskiet, Boko Haram maai 2 000 mense af, Durban word gekroon as die beste stad in Suid Afrika, die ANC hou partytjie en so kan ek aangaan … dit alles terwyl ek rustig in my huis sit.

Toe tref dit my … ons is elkeen maar net ‘n hoenderhaan wat koning kraai (soos Lewies Mymer se gans) op sy eie kluit. Party mense se kluite is bietjie groter met ‘n paar sub kluite – elkeen met sy eie hoenderhaan wat kraai, en dan is daar ander – soos ek – wie net die gewone allerdaagse kluit het, maar ek kraai en rumoer op hierdie kluit dat dit ‘n vreeslike affêre afgee!

So loop die gedagtes aan en aan en ek besef dat, alhoewel ek net ‘n doodgewone kluit het, dit my kluit is en ek wel my kluit kan omtower in ‘n kluit ter kluite! Hier kan ek ‘n verskil maak, ek kan vrede teweegbring en ek kan sorg dat dit ‘n sukses is. So kan ons elkeen ‘n verskil maak deur te skrop en te spartel en aanhou probeer en probeer tot ons dit regkry. Ons kan hard werk sodat ander kan sien wat ons regkry en dan ons voorbeeld volg – wel as mens nou ‘n positiewe verskil sou maak.

Maar ek dink partykeer raak ons so ingenome met onsself dat ons net aanhou kraai en op die einde van die dag nie veel regkry nie. Dis sulke tye wat ek dink die gekraaiery raak so ‘n gefuif en lawaai dat Die Here ‘earplugs’ in sy ore druk en wonder wat Hy gedoen het om dit te verdien!

Mag jou gekraai vandag soos musiek in Die Vader se ore wees en mag dit niemand de hoenders in maak nie!

Sommer een aan geteken toe ek nie kon slaap nie.

Sommer een aand geteken toe ek nie kon slaap nie.

 

Van een ding is ek seker en dit is …


dat die parra wragtag nie ‘n manel dra nie.

Ek het die laaste tyd baie ‘into’ die skoonmaak ding gekom … meer natuurlik soos in koeksoda, suurlemoen ens. En so in my soeke kom ek af op die eier penarie.

Mens sukkel mos om die doppe af te kry en partykeer kraak een hardedop nog voor hy gaar is.

correct-sadfrog1Toe lees ek raak, dat mens Koeksoda moet ingooi sodat mens die doppe makliker kan afskil. En iewers het ek gelees asyn help ook vir een of ander gekookte eier kwaal. Maar met die ouderdom saam en die nou en dan se geheue verlies, onthou ek nie lekker nie en neem sommer aan dit is om te keer dat die wit nie uitloop as die dop gekraak het nie.

Die konklusie … moet asseblief nie koeksoda en asyn in ‘n pot kokende water gooi nie, die resultaat is dieselfde as wanneer melk oorkook – ‘n totale gemors wat mens sukkel om skoon te maak.

Maar op ‘n meer positiewe noot … my lemoenskille is in die asyn en oor twee weke maak ek blykbaar my huis so skoon dat ek self nie sal kan glo hoe skoon hy is nie.

 

Mens is nooit te oud om te leer nie!


Ek is so verskriklik opgewonde!

As ‘n skoolleerder was ek lui … nie sommer enige lui nie, nee sommer LUI in hoofletters, LUI in bold en LUI in kursief. Ek het dit gehaat om te leer en enige denkbare verskoning uitgedink om nie te leer nie. Nodeloos om te sê dat hierdie rebellie en slapgatgeid teruggekom het en my lelik in die agterstewe gehap het later jare.

MAAR – nou’s ek oud, grys en wys en wanneer iemand aanbied om jou te help om ‘n kwalifikasie te kry … dan gryp jy dit met altwee hande vas. So op die rype ouderdom van 47 gaan ek swat. Nou nie ‘n graad nie, wel ‘n sertifikaat … maar wat my die mees opgewondste maak is dat ek na ure se gesoek die regte kursus gekry het.

So bietjie agtergrond …

So 7 of 8 jaar terug het ek besluit om web designing te doen.  Begin met Microsoft Frontpage en later ontdek ek toe Flash en toe Joomla en toe my mees favouritste CMS WordPress!

Ek het myself geleer, geGoogle, boeke gekoop en so op ‘n drafstappie vir my ‘n gemaklike tuisbesigheid op die been gebring.

Jy kan dalk nou vra, wat meer kan jy leer na soveel jaar?

Sommer baie, baie en ek kan nie wag nie.  Hierdie kursus gaan vir my meer deure oopmaak en beslis meer deure om ‘n ekstra geldjie te verdien.

Hoop die ou brein sal kan byhou!

‘n Nuwe jaar … nuwe dinge


Ek het hierdie jaar besluit om sommer al my voornemens by die agterdeur uit te vee en die jaar oopkop aan te pak!

Wat ek wel graag wil probeer is om my werk meer te orden … maar ek weet nie of die orden van my werk net nog meer werk gaan beteken nie. Maar ek moet iewers begin want iewers tussen updates, renewals ens val die pap op die grond.  Wens net daar was ‘n makliker manier. Ek is nou nie een vir ‘n dagboek nie 😦

Ek het ook begin om myself van ‘n paar groepe op Facebook te verwyder want genade … as dit nie oor rassisme gaan nie, gaan dit oor hoe sleg die land is, hoekom Steve nie die stem mag sing nie, hoekom daar steeds meer blankes op Clifton Strand is, Weskaap as die apartheid staat binne Suid-Afrika, die daling van die matriekslaagsyfer en dan praat ek nie eers oor die aanhoudende “I want to see how many people will like/poke/share/greet/reply on my status” en die “Ek gaan vandag my friendlist fynkam en almal verwyder wat nie genoeg aandag aan my gee nie!”  Nee gits … Facebook het ‘n propperse klaagmuur geword.  (Fluister … maar ek love dit)

Nie net was my vakansie nie lank genoeg nie … to top it all … breek hulle toe sommer twee keer by ons huis in en die skade is:

  • 2 x Fietse
  • 2 x Laptops
  • Lifiki se bakkie se sleutels

Ek vermoed ek het vir 2015 klaar my bydrae gemaak aan … kom ons hoop … iemand wat nou makliker by die werk gaan kom en iemand wat die laptops gaan gebruik om ‘n besigheid te begin en ‘n bydrae maak aan die land se tanende ekonomie!

Goeie nuus egter is die daling van brandstof se prys, hopelik sal ons die daling kan waarneem in die prys van kos en ander noodsaaklikhede.

Ek het beplan om my vakansie te verwyl met skilder maar al wat ek kon skilder is die volgende (geskenk vir my skoondogter):

lilies-for-christmas-present

Hopelik sal ek die jaar meer tyd kry vir die klein dingetjies in die lewe wat ek geniet.

Voorspoedige 2015 vir almal!

 

By pienkpantoffels Posted in Algemeen

Hoe ek jou ma ontmoet het …


Pa en Ma

Nou die dag kuier my Pa ‘n bietjie hier nadat hy by sy vriend van 66 jaar (‘n totale leeftyd) in die hospitaal gaan kuier het.  Ons het ge ‘di’tjies en da’tjies’ en skielik – so uit die bloute – vertel hy die storie van hoe hy my Ma ontmoet het en so gaan dit …

Jy weet, na die oorlog – met my Ma wat in die konsentrasiekamp was, het ons die Engelse en alles waarvoor hulle gestaan het, gehaat. As jy daardie tyd vir my sou sê dat ek met ‘n Engelse vrou sou trou, sou ek baie ontsteld en kwaad gewees het, dit was net nie gedoen nie. Maar die Here het ander planne gehad, Hy het gesê, laat ek vir Frik ‘n goeie Engelse vrou gee.

Haar pa was ‘n skool inspekteur en hy en sy familie was daar om vir jou Ma se broer te kuier. Ek en jou Ma se broer was vriende en het by dieselfde skool skoolgehou. Die dag moes ek ‘n belangrike boodskap vir haar broer vat en die hele ent pad probeer ek my ‘is’s en are’s’ bymekaar kry en ek werk uit wat ek gaan sê. Ek was ‘n stoere Afrikaner en kon amper geen Engels praat nie en ek was baie op my senuwees. Maar eindelik klop ek aan die deur en jou Ma maak oop. Ek het die boodskap na die beste van my vermoë oorgedra en weer die pad huistoe gevat.

Jou Ma vertel jare later dat sy dadelik – toe ek wegry – na haar Ma toe gegaan en vir haar gesê, “I’ve just met the man I am going to marry.”

Jy weet … ek het daardie dag gesneuwel en ek het dit nie eers geweet nie!

My Ma was ook nie werklik Afrikaans magtig nie en ek onthou so ‘n storie oor “Dankie vir die heerlike aambeie en room.” opmerking na ‘n ete by vriende Smile.   Maar sy het Afrikaans geleer en kon dit later baie goed praat.

My Pa het ook Engels magtig geraak en kon dit later soos ‘n propperse Engelsman praat.

Ek is bly hulle is my ouers!

My Naweek Projek


Julle onthou dat ek in die begin van die jaar gesê het dat ek meer tyd aan goed wat ek geniet gaan spandeer.  En ek is trots om te sê dat ek daardie belofte aan myself gestand doen.  Hier is prentjies van dit waarmee ek my besig hou 🙂

Die krag van ‘n onwillekeurige glimlag


Vier weke gelede het ek die eerste steekpyn in my duim gevoel, maar oudergewoonte die geignoreer soos die spreekwoordelike stopstraat.  Die naweek egter was dit nie net die duim aan die een hand nie, nee, dit was altwee duime en die wysvingers en laaste maar nie die minste nie, het die pinkie ook sy stuiwer in die pynbeurs begin gooi.

Daarom is ek vandag dokter toe, want ek het my vingers nodig.  Ek tik, ek verf, ek skryf, pluk blomme, hou boeke vas as ek lees, maak kos en doen soveel dinge met my vingers dat ‘n lewe met pynende vingers wat goed halfhartig vasvat, vir my ondenkbaar is.

Die dokter het die vingers hier en daar gedruk en gesê dis Osteo-Artrites – maar darem in die begin want daar’s nog nie knobbels nie.  Met daai woorde sien ek in my geestesoog my hande – wat ek nog altyd doodge’cream’ het want ek is bang hulle lyk oud – met yslike knobbels en punte wat so na een rigting trek.  ‘n Sad …. sad ding om te sien.

Na ek by die apteek pille gehaal het, kruie ek deur die parkeer terrein terwyl ek grawe in die Dischem sak vir my dadelvinger en ‘n goeie vriend stop langs my en maak asof hy my vreeslik uittrap oor my bestuursvernuf.  Ek het gelag en klaar beter gevoel.

Toe ek by die huis kom, besluit ek om te gaan lê … maar al wat ek sien is daai knobbels op die hande en ek draai en draai en sukkel om te slaap.  Skielik sien ek weer my vriend se kamma uittrap parade in die parkeerterrein en ek voel hoe my mondhoeke onwillekeurig lig en ek glimlag breed.  Sy gesig met sy breë smile het die lelike beeld van die hande vervang en ek kon toe uiteindelik my middagslapie inkry.

Dankie Willie, jy het my vandag gelig toe ek dit nodig gehad het.

My Droom


Chocolate Cupcake -Ek het gisteraand so lekker geslaap toe ek begin droom het van ‘n reusagtige groot tjoklit cupcake!

Die cupcake was perfek hooggerys met die allerlekkerste sagte tjoklit room versiersuiker en afgerond met ‘n blink kersie bo-op.

Ek het eers my vinger deur die sagte versiersuiker getrek en behaaglik daaraan geproe.  Die proetjie het my rasend van lus gemaak en ek het groot happe begin vat.

Maar, hoe meer ek gehap het, hoe groter het die cupcake geword!  Ek het soos ‘n smulpaap aangehou eet en eet.  Ek kon myself nie keer nie.

Later kon ek nie meer nie en dit het gevoel of die tjoklit cupcake in my keel vassit soos peanut butter aan mens se verhemelte klou.  Dit het begin voel asof ek nie asem kry nie!

Ek het beangs geraak en hortend na my asem begin snak soos ‘n vis op droeë grond.  Ek het gevoel hoe my longe smag na suurstof en ek het begin “Nee! Nee!” skree terwyl ek voel hoe my asemteue al hoe korter word.

Met die laaste bietjie krag wat ek in my gehad het, het ek teen die cupcake begin beur en eindelik van my weggestoot.

Ek was so verlig dat ek plotseling uit my droom ontwaak het!

Die enigste probleem wat ek nou het is … my “Hou op snork” sponskussing het verdwyn!!

Victoria West


Met ons rit af Danabaai toe het ons in Victoria Wes oorgeslaap by ‘Rest-a-while’, ideaal vir net oorslaap. Kamers is netjies en skoon.

Ek was ook baie verbaas om te sien dat die Spar reeds vyfuur toemaak, dus, as jy daar wil oorslaap en ‘n eetdingetjie koop, doen dit voor vyf.

Daar is die pragtigste huise wat mooi gerestoureer is en definitief ‘n moet sien is.

This slideshow requires JavaScript.