Internasionale Pers Dag – 26 Maart 2016


En NEE, liewe mense, dis nie die dag waar seksuele gefrustreerdes hulle lot by ander bekla en hoop dat dit, eendag op ‘n reëndag, weer goed sal gaan ‘in the land down under’ nie.

Nee, International Purple day, is die dag waar mense dwarsoor die wêreld bewusmaking doen vir die siekte – Epilepsie – en die wat daaraan ly.

Purple Day is an international grassroots effort dedicated to increasing awareness about epilepsy worldwide. On March 26th annually, people in countries around the world are invited to wear purple and host events in support of epilepsy awareness. Last year, people in dozens of countries on all continents including Antarctica participated in Purple Day!

Ek wil vandag vir julle ‘n storie vertel van ‘n man wat ek so bewonder, dat die man, ten spyte van, geweldige terugslae, waarvan epilepsie een was, ‘n sukses van sy lewe gemaak het. ‘n Man wat altyd ‘n grappie het om te deel, altyd ‘n hand uitsteek om te help en bowenal, ‘n man wat ‘n seëning in my lewe is.

Toe die mannetjie gebore was die dag, het sy ouers nooit voorsien wat vir hom sou voorlê nie. Ek dink nie eens die woord – Epilepsie – het in hulle woordeskat bestaan nie!

Hy was briljant (die slimste van die kinders – is steeds vandag briljant – word net genoem om te wys dat Epilepsie nie onderskei tussen intelligensie grade nie, dit onderskei op geen manier nie) en ‘n pragtige seun met kuiltjies in sy wange, skitterblink ogies en ‘n onnutsige geaardheid.

Tot die dag wat hy agteroor geval het en ‘n kopbesering opgedoen het. Die kopbesering het aanleiding gegee dat die seuntjie tot 40 aanvalle per minuut gekry het. Hy was later so erg dat hy heeltemal verlam geraak het.

Maar sy ouers het nie opgegee nie. Elke denkbare toets is gedoen, elke dokter, spesialis, en ek glo, ruk-en-pluk dokter, is besoek, maar daar was geen salf te smeer nie.

Die ma het later besluit dat geloofsgenesing die antwoord was. En so het sy, met haar seun, Stanger to gery om sodat daar vir sy genesing gebid kan word.

Om ‘n lang storie kort te maak, die seun het begin gesond raak. Stelselmatig het die lamheid en die ‘blank look in the eyes’ verdwyn tot so ‘n mate dat hy slegs probleme gehad het om sy een hand en arm te gebruik.

Daardie dae, in hoërskool, het mens mos die A, B en C klasse gehad en dan die Spesiale Klas (die klas het so fancy-rige naam gehad, maar ek kan nie onthou wat dit was nie). Ten spyte van die onderwysers en die ‘ongelowiges’ en die ‘pessimiste’ van die tyd se voorstel dat die seun eerder in die spesiale klas moet skoolgaan, het die ma besluit dit is nie vir hom nie. Hy het steeds dieselfde skrander brein gehad waarmee Die Here hom geseën het, hy het net gesukkel om begrippe vinnig te snap, en met die hand, het die skrywery maar moeilik gegaan. Maar, sy het so besluit en dit is toe so gedoen.

En ja, teen almal se verwagtinge, het die seun op die einde, sy gewone matriek gemaak, net soos enige ander normale kind. Hy het hard gewerk. Geleer en geleer en nooit moed opgegee nie. Ek glo hy het partykeer moedeloos geraak, maar hy het nooit handdoek ingegooi nie. En dit is wat ek van hom bewonder. Daai deursettingsvermoë.

Vandag is hy al oor die 50 jaar oud, getroud met ‘n lieflike vrou, pragtige kinders en kleinkinders en saam het hulle vir hul ‘n goeie lewe uitgekerf. Dit wil gedoen wees.

En die man? Is my liewe boetie Warren. Vir hom wil ek sê, dankie dat jy nog altyd ‘n inspirasie was. Dankie vir al die lekker lag, al die grappies en die drukkies wanneer dit nodig was. Jy is ‘n yster!

Epilepsie is nie ‘n skande nie, mens hoef nie agter jou hand daaroor te praat nie. Daar word beraam dat 1 uit elke 100 mense, ly aan Epilepsie. Epilepsie is nie aansteeklik of ‘n psigiatriese of sielkundige probleem nie. Daar is nie ‘n wonderkuur nie.

Dit is wel so, dat as iemand wat nog nooit ‘n aanval aanskou het nie, hulle hulself boeglam skrik en dan begin rondhol soos muis op steroids, maar dis nie nodig nie. Bly kalm en doen die volgende:

first-aid-chart

 

Advertisements

2 comments on “Internasionale Pers Dag – 26 Maart 2016

  1. Dis nou baie lank na die tyd, maar dankie vir ‘n baie insiggewende bloginskrywing. Ons het by ons in die skoolkoshuis ‘n meisie gehad wat epilepsie gekry het. Ons het so min geweet daarvan. Ek hoop dat onderwysers wat met so iets te doen kry, ingelig is of dalk ingelig word deur die ouers of iemand, sodat húlle dalk vir die klasmaats van so ‘n kind kan leer hoe om op te tree tydens ‘n aanval.

    Like

Los jou mening ...

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Verander )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Verander )

Connecting to %s